اخبار > رهنمودهایی از بزرگان برای ماه شعبان
 


  چاپ        ارسال به دوست

رهنمودهایی از بزرگان برای ماه شعبان

رهنمودهایی از بزرگان برای ماه شعبان

 

کسب فضایل درشعبان از زبان بزرگان

خداوند دگربار درهای رحمت بی دریغش را به سوی بندگان گشوده و آنها را در قرقگاه زمانی قرار داده که در آن ارض و عرش به هم نزدیک گشته‌اند. ماه شعبان با همه برکات بی پایانش فرا رسیده است، ماه دعا و عبادت، ماهی که پیغمبر(ص) تا آخر عمر، آن را بزرگ می‌داشتند و و در مقابل آن خضوع می‌کردند و خود را به صیام و قیام در ماه شعبان عادت داده بودند؛ «الّذی کان رسول الله (صلّی‌الله‌علیه‌واله) یدأب فی صیامه و قیامه فی لیالیه و ایّامه بخوعا لک فی اکرامه واعظامه الی محلّ حمامه».

 

ماه شعبان، دالان و دهلیز ماه رمضان است. ماه رمضان تالار ضیافت الهی است[۱]، اگر کسی وارد آن شود و همت کند می تواند بهره‌ای بسیار از توفیق و قرب الهی برگیرد. بهره ای که مخصوص ماه رمضان است و در ماه های دیگر یافت نمی شود. کسی که صرفا به روزه آن دل ببندد اندکی از نعمات این دریای بی نهایت را خواهد چشید. اما آنها که از پیش خود را آماده ساخته اند، توشه ای بسیار از این رحمت الهی برای خود و دیگران برمی گیرند.

ماه رجب و شعبان را برای کسب این آمادگی و درک هرچه بیشتر عظمت ماه رمضان قرار داده اند.

آیت الله حاج آقا مجتبی تهرانی در آخرین روزهای ماه رجب می فرمود: دوستان ماه رجب رفت! چه کار کردید در این ماه، آیا شما ناراحتید که ماه رجب از دست رفت؟! رجب ماه خدا بود، ماه استغفار بود. تعبیراتی که در روایات داشت ماه رجب را اصب می‌گویند چون ریزش می‌کند رحمت و مغفرت الهی بر امت. آیا از این باران رحمت به دلِ شما هم رسید این را احساس می‌کنید. آیا خودمان را در این معرض قرار دادیم؟!

واقعا بنشینیم فکر کنیم به موقعیت‌ها زمانی و مکانی که از دست رفت به ماه شعبان وارد شدیم و این هم یکی از موقعیت‌هاست. حزن نسبت به گذشته، باید نقش سازندگی داشته باشد نسبت به ‌آینده.

و اینک ماه شعبان فرا رسیده است. ماه، ماه استغفار است. ماه، ماه پیغمبر اکرم است. ما در روایات داریم که حضرت فرمودند: «أَلَا إِنَّ شَعْبَانَ شَهْرِی فَرَحِمَ اللَّهُ مَنْ أَعَانَنِی عَلَى شَهْرِی‏»، ماه، ماه من است؛ خداوند کسی را که در این ماه به من کمک کند، رحمت کند! در  این ماه هم بسیار راجع به استغفار سفارش شده است اگر کسی واقعا دلش تکان خورده باشد و واقعاً از نظر دل و قلبش محزون باشد، اندوهگین باشد، نسبت به گذشته ی از دست رفته‌اش، در صدد جبران است.

پیغمبر رحمة‏للعالمین است، ماه هم، ماه پیغمبر است؛ حال او می‏ خواهد بندگان را شستشو داده و وارد دریای رحمت کند، پس از ما می‏ خواهد که با استغفار و توبه، به او کمک کنیم. ]۲[

 

و هر کس که منزلت این دعوت بزرگ را بشناسد، به ناچار اهتمام به خرج می‌دهد، تا مگر مشمول آن شده، در آن داخل شود و همچنین امیرالمؤمنین علی(ع) فرمود: از آن زمان که شنیدم منادی رسول خدا صلی الله علیه و آله  ندا می‌داد، روزه ماه شعبان از من فوت نشد پس اگر خدا بخواهد پس از این نیز روزه شعبان از من فوت نخواهد شد، تا زمانی که زنده‌ام.

این در خصوص روزه وارد شده است و بر این قیاس کن، یاری رسول خدا صلی‌الله علیه و آله را از جهت‌های دیگری مانند نماز، صدقه، دعا و دیگر راه‌های خیر و نیکی.[3]

باید از اهل غفلت نباشی ...

و آنچه سبب استغفار و توبه بنده می شود، این است که او به خویشتن و گناهان خویش و کوتاهی هایش آگاه باشد

أمَّنْ هُوَ قَانِتٌ آنَاء اللَّيْلِ سَاجِدًا وَقَائِمًا يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَيَرْجُو رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ

يا آن كسى كه او در طول شب در سجده و قيام اطاعت [خدا] مى‏كند [و] از آخرت می ترسد و رحمت پروردگارش را اميد دارد بگو آيا كسانى كه می دانند و كسانى كه نمی‏ دانند يكسانند تنها خردمندانند كه پندپذيرند.[4]

امیرالمومنین علی(ع) در مناجات شعبانیه حال چنین بنده ای را به زیبایی به تصویر می کشد؛ آنگاه که با حالی پریشان خدای خویش را میخواند:

فَقدْ هَرَبْتُ إِلَيْكَ وَ وَقَفْتُ بَيْنَ يَدَيْكَ مُسْتَكِينا لَكَ مُتَضَرِّعا  همانا به سوى تو گريختم،و در حال درماندگى و زارى در برابرت ايستادم

و با نظر به اعمال خویش، معبود را عاشقانه صدا میزند؛

و ان ادخلتنی النّار اعملت اهلها انّی احبّک  و اگر مرا وارد دوزخ كنى ، فریاد می‌کشم تو را دوست دارم

و پس از اعتراف به کوتاهی خویش، نظر به لطف و کرامت پروردگار، تمام بیم اش را به امید و توکل مبدل میسازد؛

 

إِنْ كَانَتِ الْخَطَايَا قَدْ أَسْقَطَتْنِي لَدَيْكَ فَاصْفَحْ عَنِّي بِحُسْنِ تَوَكُّلِي  خدايا گر خطاهايم مرا از نظرت انداخته، به خاطر حسن اعتمادم بر تو از من چشم‏پوشى كن. [5]

خداوند متعال در پاسخ بنده اش در قرآن کریم می‌فرماید:

أَمَّن یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَیَکْشِفُ السُّوءَ  يا [كيست] آن كس كه درمانده را چون وى را بخواند اجابت می‏كند و گرفتارى را برطرف می‏گرداند. [6]

و فرموده است:

ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ  مرا بخوانید تا برای شما اجابت کنم.[7]

مردم ارزش نعمت مناجات با خدا را نمی دانند

البته بیشتر مردم ارزش نعمت مناجات با خداوند متعال را نمی‌دانند! و به درستی که منشأ این مناجات‌ها، علوم و معارف ارزشمندی است که کسی بر مقام و حدود و دایره آن آگاهی نخواهد یافت، جز اهل آن و آنان اولیای خداوند هستند، کسانی که از راه «کشف» و «شهود» به آن دست یافته‌اند. و رسیدن به حقیقت این مکاشفه‌ها به درستی که از بزرگ‌ترین نعمت‌های اخروی است که هیچ یک از نعمت‌های دنیوی را نمی‌توان با آن مقایسه کرد و اشارت صادق آل محمد صلی‌الله علیه و آله به همین است، آنجا که می‌فرماید:

به درستی که اگر همه مردم، آنچه را که در فضیلت معرفت خداوندی وجود دارد، می‌دانستند، چشم‌های خود را به آنچه دشمنان، از تمتعات زندگی دنیوی از آنها بهره می‌برند، باز نمی‌کردند، و دنیای آنها، در نزد اینان از آنچه در زیر پاهای خود لگد می‌کنند (شن و گل) پست‌تر می‌شد و به معرفت خداوندی منعم شده و لذت می‌بردند، مانند کسی که در باغ‌های بهشت همواره با اولیای خداوندی همنشین باشد. [8]

ماه شعبان در بیان گهربار مقام معظم رهبری

 قبل از بیان کلمات گهربار مقام معظم رهبری، چند حدیث در فضیلت ماه شعبان ذکر می کنیم؛

رسول خدا صلی الله علیه وله فرمودند:رجب شهر اللّه و شعبان شهری و رمضان شهر امّتی

«رجب ماه خدا و شعبان ماه من و رمضان ماه امت من است»

همچنین فرمودند: شعبان شهری رحم اللّه من أعاننی علی شهری

شعبان ماه من است خدا بیامرزد کسی که مرا به ماه من اعانت کند

و نیز در حدیثی دیگر پیامبر می فرماید:

ماه شعبان ماهی است که اعمال انسانها بالا می رود در حالیکه مردم از ن غفلت می کنند

و امیر المومنین در این باره فرمودند: «ماه شعبان ماه رسول خدا صلی الله علیه وله است

سیره امام خمینی و ماه شعبان در کلام رهبری

این ماه شعبان - حتماً مى‌دانید دیگر - دالان و دهلیز ماه رمضان است. ماه رمضان تالار ضیافت الهى است؛ یک تالار عظیم که اگر کسى وارد ن تالار شد و به خود فرصت داد و همت کرد که از نچه در ن‌جا خداى متعال ماده کرده، به خودش بهره‌یى برساند، بهره‌ى فراوانى خواهد برد که ن بهره در ماه شوال و ماه‌هاى دیگرِ سال نیست؛ فقط مخصوص ماه رمضان است.

 انواع و اقسام ضیافتهاى الهى: رحمت الهى، عزت الهى، توفیق الهى، قرب الهى، استغناى ناشى از تفضل الهى، رزق مادى، رزق معنوى، همه در ماه رمضان است؛ اینها را سر سفره‌ى ماه رمضان گذاشته‌اند.

 بعضى‌ها مى‌یند و به این سفره نگاه نمى‌کنند و از وسط این سفره و اشیاء ن عبور مى‌کنند و مى‌روند و هیچى هم گیرشان نمى‌ید؛ بعضى‌ها یک چیز مختصرى برمى‌دارند؛ یک روزه‌یى مى‌گیریم ما؛ یک مختصرکى، یک چیزى؛ اما بعضى‌ها نه، حسابى مى‌نشینند سر این سفره و از رحمت الهى کیسه‌ى خودشان را پُر مى‌کنند؛ عزت مى‌خواهند، دنیا مى‌خواهند، خرت مى‌خواهند؛ رفع گرفتارى مى‌خواهند، گشایش در زندگى مى‌خواهند، استغناى طبع مى‌خواهند، صفات و خُلق حسنه مى‌خواهند؛ هرچه مى‌خواهند، براى خودشان و براى دیگران برمى‌دارند.

براى این‌که انسان بتواند وقتى وارد این تالار شد، چشمش باز باشد، غافل نشود، دچار گیجى و گولى نشود که سرش را بیندازد پایین و از این در وارد شود و از ن در بیرون برود؛ نگاهى به دوروبر کند و استفاده‌یى ببرد و براى این‌که این مادگى در من و شما پیدا شود، این ماه رجب و شعبان را قرار داده‌اند؛ رجب یک‌جور، شعبان یک‌جور دیگر.

رجب، بیشتر ماه نماز است؛ شعبان، بیشتر ماه دعا و روزه است؛ این مناجات شعبانیه را ببینید.

 من یک وقتى از امام (رضوان‌اللَّه‌علیه) پرسیدم در این دعاهاى مأثورى که وجود دارد، شما کدام دعا را بیشتر از همه خوشتان مى‌ید و دوست دارید. فرمودند: دعاى کمیل و مناجات شعبانیه.

 اتفاقاً هر دو دعا هم مال ماه شعبان است؛ دعاى کمیل که مى‌دانید اصلاً ورود اصلى‌اش مال شب نیمه‌ى شعبان است، مناجات شعبانیه هم که از ائمه نقل شده، متعلق به ماه شعبان است. لحن این دو دعا به هم نزدیک است؛ هر دو عاشقانه است.

در مناجات شعبانیه:

 و ان ادخلتنى النّار اعملت اهلها انّى احبّک»؛ جهنم هم که من را ببرى، فریاد مى‌کشم تو را دوست دارم. و در دعاى کمیل: «لان ترکتنى ناطقا لاضجّن الیک بین اهلها ضجیج الاملین و لاصرخنّ الیک صراخ المستصرخین و لابکینّ بکاء الفاقدین»؛ اگر به من در جهنم اجازه بدهى و نطق را از من نگیرى، فریاد مى‌کشم؛ فریادِ امیدواران، فریادِ دلدادگان و فریادِ دلباختگان را

 

[1] بیانات مقام معظم رهبری در دیدار وزیر و مدیران وزارت اطلاعات 13/7/1388

[2]توصیه های آیت الله آقا مجتبی تهرانی در ماه شعبان

[3]رهنمودهای میرزا جوادآقا ملکی تبریزی در مراقبت از ماه شعبان

[4]سوره مبارکه زمر- آیه ۹

[5]فرازهایی از مناجات شعبانیه

[6]سوره مبارکه نمل آیه ۶۲

[7] سوره مبارکه غافر آیه ۶۰

[8]رهنمودهای میرزا جوادآقا ملکی تبریزی در مراقبت از ماه شعبان

 

 

 

 


١٥:٠٤ - پنج شنبه ٣٠ فروردين ١٣٩٧    /    عدد : ٦٧٥٢٠    /    تعداد نمایش : ٩٩


برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج